foto9.jpg

Rein Gaal

Rein Gaal

Op mijn vraag of Rein mee wil doen en zin heeft in een interview, kijkt hij ietwat fronsend door zijn donkere bril, en stemt toe.
Op mijn vraag of Rein een echte Steenwieker is lacht hij en antwoordt dat hij geboren is in Krimpen aan de Lek, vlak bij Rotterdam.
"Maar je hebt geen Rotterdams dialect Rein". "Nee, ik praat gewoon Nederlands".
Vanuit Krimpen aan de Lek zijn we verhuisd naar Vollenhove, waar mijn vader werkte als kok op een zandzuiger.
Mijn ouders zijn overleden, maar met een zwager heb ik een goed contact, die woont in Steenwijk.
Samen gaan we vaak op stap.

Overdag werkt Rein op de Slinger in Steenwijk, maar daarvoor in Echten bij Visio , in het groen en in de tuin. Ik woonde toen in Hoogeveen in de Alettehof, een vorm van begeleid wonen.
Nu woon ik in Steenwijk in de Frans Halsstraat, en daarvoor in de Anjelierstraat.
Ik zit in de productie en verzorg inpakwerk en maak matten. (Hele mooie en ondergetekende heeft twee pracht exemplaren van Rein in zijn bezit).
Rein kan zich niet herinneren hoe lang hij al lid is van De Altiband, maar Willem Spans ligt nog vers in zijn geheugen.
De Landbouwschool en de oude Mackayschool als repetitieruimte  herinnert Rein zich nog goed.
Het leuke aan De Altiband is het maken van muziek en de grote trom achter in de zaal heeft zijn voorkeur. "Ik spel altijd met mijn ogen dicht, dan kan ik me beter concentreren".
"Ook zou ik wel eens willen trommelen op een kleine trommel met twee stokken".

De pauzes tijdens de repetities zijn gezellig en dan klets ik vaak even (of is het ouderwets even zeuren?) met André en Marten. "De koffie van de dames smaakt ook goed Frans".
Volgende week gaat Rein op vakantie, voor de tweede keer naar Limburg. Valkenburg is de plaats van bestemming en de reis word verzorgd door de Buitenhof als reisorganisatie.
"Ik ga voor de tweede keer mee". 'S Avonds muziek en overdag misschien een terrasje opzoeken voor een kop koffie of een pilsje. "Ik neem er niet teveel, dat is niet goed voor mij!".

Voor Rein hoeft er niet veel te veranderen bij De Altiband, soms vind ik de muziek te hard, maar dat komt omdat ik vlak voor de luidspreker sta. Elkaar verstaan tijdens de repetitie valt ook tegen. De muziek van Jannes, Dutch Boys, Marco Borsato en Jan Smit vind ik mooi.
"Ik luister graag naar muziek in mijn vrije tijd, maar geen klassiek, daar ben ik niet weg van."
"Nederlandstalige muziek luister ik wel.

We verleggen het gesprek naar de keuken. Rein is gek op Italiaans eten en op de Chinese keuken. Babi ketjap en pizza vind ik lekker. Ook de Hollandse pot als stamppot zuurkool met rollade wordt genoemd.

Politieke interesse heeft Rein niet. "Daar ben ik niet weg van en het interesseert me niet zo veel".
Rein verwoordt duidelijk dat hij een grote hekel heeft aan ruzies en conflicten. "Als het mij aangaat, dan tot zover". "Ik zeg wel wat me dwarszit, maar als het niet helpt dan hebben ze aan mij een verkeerde".
Voor de toekomst wil Rein lekker leven, zoals ik nu ben. "Wel zou ik graag De Altiband een keer willen laten optreden in De Frans Halsstraat."
Dit gaat Rein met de leiding overleggen.

Tot slot vraag ik Rein wat hij van dit interview vond. "Ik weet nu wat het is, en ik vond het leuk".
Teruglopend naar de repetitieruimte kijkt Rein nog even achterom. Een fijne, rustige kerel, die uitkijkt naar de woensdagavond, zijn wekelijkse uitje.

 

 

Webdesign Calimo webdesign