foto11.jpg

Jan van der Boon

 

 

Als Jan meeloopt naar de ruimte naast ons koffielokaal, verontschuldig ik me voor het feit dat ik twee geleden deze afspraak maakte en niet op de repetitie was.
Jan lacht en zegt: "Je had het wel beloofd, maar dat geeft niks hoor". Een korte trip naar de dochter was hier debet aan.
Ik vraag Jan naar zijn geboortedatum en zonder aarzelen noemt Jan de datum van zeventien april 1965. Wil je ook mijn geboorteplaats weten?  "Ommen, maar daar is nu alles heel erg veranderd, vergeleken met toen".
Vroeger kon ik er veel wandelen, maar door de nieuwbouw kan dat niet meer". "Ik heb er vijf jaar gewoond en toen verhuisd naar 't Polletje in Olst, daarna naar Kampen naar wonen in de Reeve.

Als ik Jan vertel dat ik daar een zomer een zaterdagmiddagactiviteit verzorgde, vraagt Jan:  "Dan ken je die en die ook wel". Vanuit Kampen gaat Jan de IJsselbrug over en neemt zijn intrek in Huize Meerburg in IJsselmuiden, ik was toen negen jaar. Vanuit IJsselmuiden op pad naar Zuidwolde naar woonvorm de Marke. Hier heb ik een eigen kamer. "Weet je Frans, ik kwam er op zestien april in, en op zeventien april ben ik jarig" . Er is toen voor mij gezongen. Tegenwoordig woon ik  in de Beatrixlaan en ben eg tevreden.
Jan lacht als ik zeg dat hij de kunst van het verhuizen wel onder de knie heeft.

Overdag werkt Jan bij het bedrijf Stark, een bedrijf dat voor defensie werkt en voedselpakketten levert.
Als hobby aan de orde komt als vrijetijdsbesteding begint Jan te glunderen. Enthousiast vertelt hij over zijn modeltreinen, de bekende merken Fleischmann n Märklin zijn vertrouwde namen voor Jan. Op zijn slaapkamer heeft hij een opstelling met talloze treinen en wagons. "Niet te tellen zoveel".
Muziek maken bij de Altiband wordt genoemd, omdat het maken van muziek leuk is, en zeker de vast plaats achter de grote trom. Past ook wel een beetje bij het postuur van Jan.
Optredens kijkt Jan naar uit en het grote feest in de tent in Pesse met René Karst en Jannes staat vers in het geheugen.

De gezelligheid en de lol die we met elkaar hebben en met Bert Koster zijn belangrijk voor Jan.
Ik noem nog even het optreden op de verjaardag van Jan in Zuidwolde een paar jaar geleden. "Dat was mooi hè, met familie en de mensen van de Altiband"
Bij de Altiband hoeft niets te veranderen, maar Jan noemt de aanschaf van een aantal pauken verantwoord. "Daar zou ik wel eens op willen spelen" . Wie weet.

Op  de vraag of Jan wel eens droomt en waarover zijn we gauw klaar. "Vaak nare dromen en daar zeg ik liever niets over"
We gaan een dag op stap, en Jan mag zeggen met wie hij heel graag een dag op pad wil, waarbij ik uitleg, dat alles betaald wordt. "Ik ga zelf en ga naar het spoormuseum in Utrecht". "Ik wil ook nog wel een  lied zingen samen met Frans Bauer". "Voor de toekomst zoeken we met de leiding nog een maatje, die met mij mee wil op stap".

Ik leg Jan een moeilijke vraag voor maar die wordt snel beantwoord. "Jan, als ik zeg dat jij een kerel bent met twee gezichten, wat bedoel ik daarmee".  " Van nature ben ik opgewekt, maar dat wordt anders als er ruzie is". "Als er te hard gespeeld wordt, en ik zeg er wat van en er gebeurt niets, dan word ik boos". " Maar Frans ik heb een hekel aan ruzie".
Voorkeur voor eten gaat uit naar nasi met alles erop en eran. Moet niet scherp zijn, maar wel met sate en een ei erop. Snert staat ook hoog het lijstje maar Jan noemt wel even de gevolgen van teveel snert eten. Zijn glimlach spreekt boekdelen. Droge kwark en zure yoghurt mogen in de keuken blijven.

Jan heeft voor het laatst gelachen bij de repetitie, toen Bert Koster de boel op stelten zette.
Het optreden in de Poele een paar weken terug was een succes, "Gaaf en zoveel mensen,"

Tot slot stellen we samen vast dat Jan al een dertig jaar lid is van de Altiband en dat er voorlopig geen eind komt aan het lidmaatschap.

"Veel te mooi en te gezellig!".

Een mooie afsluiting Jan.

 

 

Webdesign Calimo webdesign